Dobanovci Centar


Dobanovci se prvi put pominju 1404.godine u jednom madjarskom srednjovekovnom dokumentu,iako je verovatno da su postojali i ranije. Najstariji konkretni podaci iz XVI veka,zapisani ybog poreza:dva turska popisa,jedan iz 1546.godine,a drugi iz 1566/7.godine.U prvom popisu navedeno 50 domacistva koja su placala lo 408 akci poresnik dužbina,bez pašarina,a u drugom 43 domacinstva koja su placala gotovo dvostruki iznos poreza. Iz navedenih popisa može se videti da su stanovnici Dobanovaca dili Srbi,kojima je sveštenik bio Dubiazo 1680.godine odnosno Dubanizo 1689.godine,a da je naselje zabeleženo pod sadašnjem nazivu 1720.godine. U više mahova Dobanovci se u periodu od 1713.do 1716.godine pominju kao naseljeni. Kada je Austrija 1716. godine zauzela istocni srem,na zatecena naselja je razrezara svoj porez.U tu svrhu je vec 1717.izvršen popis postojecih naselja u tom delu Srema,iz kaga saznajemo da u Dobanovcima ima samo 20 domacinstva.Petnaest godina kasnije ih ima 30,a od tada je broj domacinstva rastao tako da vec 1751.godine selo ima 100 domacinstva. Broj domacinstava uvecao se do 1781.godine kada ih je bilo 180,od kojih 4 sveštenicke.1811.godine je zabelezeno 188 domacinstava i 1504 duše. Pocetkom XIX veka pocelo je,od strane vlasti naseljavanje zlatnog broja nesrpskog življa,podaci iz 1905.godine govore da je uselu bilo 600 domacinstava,od toga 380 srpskih i 220 nasrpskih. Stanovnici sela su se bavili uglavnom zemljoradnjom, ratarstvom, manje uzgajanje stoke. Sredinom XVIII veka u selu je obradivano 102 jutra zemlje, a 80 jutara je bilo senokosnih livada. U selu je gajeno 40 konja, 50 volova, 20 krava, 30 ovaca i koza, 14 svinja. Prilikom iskorporacijesela u granicu 1766/67.godine u zapisniku stoji da u selu ima 5 zanatlija i dva trgovca,odnosno osim seljackih kuca i jedna krcma,jedna mesnica i jedna vetrenjaca. Ovaj period razvoja u nauci o društvu se,prema tehnološkom kriterijum naziva agrarni,preindustriski period i nauka o društvu ga ocenjuje kao period u kome preovladava stanovnictvo zaposleno u poljoprivredi,kao glavnoj oblasti privrede.Zanat,manifaktura i prosta seoska industrija koju pokrece u Dobanovcima vetrenjaca,drugde vodeno kolo,najviši su privredni domet ovog vremena. Od pomenutih pet zanimanja,po iskazu najstarijih stanovnika sela,a na osnovu predanja njihovih predaka,dva su mogli biti kolari,dva kovaci a jedan opancar.Za druge zanate tada nije bilo iteresa. Naselje je nedosmisleno tipa-selo,u kome se pojedinci igrupe,mahom srodnicke,u uslovimanerazvijene podele rada povezuju u malu lokalnu zajednicu.U njo se clanovi porodice bave poljoprivredom,stanuju u zajednickoj porodnicnoj kuci i medusobno isa prirodom stupaju u primarne odnose stvarajuci pritim i osobene obrasce verovanja,mišljenja, delanja i ponašanja tzv tradionalisticku zatvorenu seljacku kulturu,seljacki mentakitet , seljacki nacin života uopšte. Pocetak 18. veka jos se ne regristuju elementi procesa širenja grackih obrazaca mišljenja,delovanja i ponašanja,odn. Grackog nacina života tj. Urbanizacija naselja.